Over Edwin Brand

Zeventig jaar, een halve eeuw kijken, en nog altijd het gevoel dat er een schilderij is dat ik nog niet begrepen heb.

Edwin Brand in een museumzaal, met de hand aan de kin voor een wand met schilderijen in gouden lijsten
Edwin Brand in de zaal — waar het kijken begint.

Ik ben Edwin Brand, geboren in 1956 en opgegroeid in het oosten van het land, waar ik nog steeds woon met mijn vrouw Lieke en onze hond Rhona. Het grootste deel van mijn leven heb ik doorgebracht tussen schilderijen en beeldhouwwerk: kijken, vergelijken, en proberen te begrijpen waarom het ene werk je vasthoudt en het andere je loslaat.

Dat begon niet in een collegezaal maar in de zaal zelf. Als jongen werd ik meegenomen naar een museum en bleef ik hangen bij een donker portret dat ik niet mooi vond en niet los kon laten. Dat is nooit meer overgegaan. Sindsdien is kijken mijn vak geworden — eerst uit nieuwsgierigheid, later omdat mensen me vroegen wat zij zagen.

Zelf aan het doek

Ik schilder ook. Olieverf, meestal op doek, en meestal langzamer dan ik van plan was. Dat is geen bijzaak bij het kijken maar de kern ervan. Wie zelf een keer een middag heeft staan worstelen met een schaduw die niet wil zakken, kijkt anders naar de manier waarop Rembrandt dat oploste. Je ziet dan geen truc maar een beslissing, en meestal een moeilijke.

Het is ook de reden dat ik zelden over kunst schrijf in termen van goed en slecht. Een schilderij is een reeks keuzes die iemand op een bepaald moment maakte, met de middelen en de gewoonten van zijn tijd. Mijn werk is om die keuzes zichtbaar te maken, zodat u ze zelf kunt beoordelen.

Waarom deze site

Over kunst wordt veel geschreven dat óf te vrijblijvend is óf zo vaktechnisch dat u afhaakt. Ik probeer daar tussenin te gaan zitten: stromingen uitleggen zonder jargon, maar ook zonder de moeilijkheden weg te poetsen.

Elk stuk gaat over één stroming, één meester of één materiaal, en staat op zichzelf. U kunt dus beginnen waar uw nieuwsgierigheid zit en niet waar de tijdlijn begint. Al is er wel iets voor te zeggen om die tijdlijn een keer helemaal te lopen — je gaat de twintigste eeuw pas echt begrijpen als je gezien hebt waar hij tegenaan schopte.

Waar u mij op kunt aanspreken

Ik beschrijf wat ik zie en wat ik weet. Waar ik iets niet zeker weet, zeg ik dat. Ik doe geen taxaties en geen echtheidsverklaringen op deze site; wie dat nodig heeft, hoort bij een gecertificeerd taxateur te zijn en niet bij een schrijver.

Heeft u een vraag over iets wat u ergens hebt gezien, of denkt u dat ik iets verkeerd heb opgeschreven, dan hoor ik dat graag. Het tweede vooral.